Free Shoutcast HostingRadio Stream Hosting

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2018

Nightnoise - [1988 IRE] - At The End Of The Evening

Nightnoise was a music ensemble active from 1984 to 1997. Their original blend of Irish traditional music, Celtic music, jazz, and classical chamber music inspired a generation of Irish musicians. They released seven albums on the Windham Hill label.

Track listing

"Windell" by Billy Oskay and Mícheál Ó Domhnaill (3:47)
"Of a Summer Morn" by Mícheál Ó Domhnaill (3:21)
"Hugh" by Tríona Ní Dhomhnaill (3:39)
"Jaunting" by Brian Dunning (3:35)
"The Courtyard" by Billy Oskay (2:48)
"'Bring Me Back A Song.'" by Mícheál Ó Domhnaill (4:50)
"Snow on High Ground" by Tríona Ní Dhomhnaill (3:43)
"At the Races" by Tríona Ní Dhomhnaill (3:06)
"Forgotten Carnival" by Brian Dunning (3:30)
"The Cuillin Hills" by Tríona Ní Dhomhnaill (2:47)
"Her Kansas Sun" by Billy Oskay (3:35)
"End of the Evening" by Tríona Ní Dhomhnaill (5:06)
"The Swan" by Mícheál Ó Domhnaill (3:17



Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2018

Ωχρά σπειροχαίτη - δεύτερος δίσκος 2002

Σύντομη ιστορία του συγκροτήματος

Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 1987 και διαλύθηκε το Μάρτιο του 2011. Έγραφε δικά του τραγούδια αλλά μελοποίησε και αρκετά ποιήματα. Το συγκρότημα κινήθηκε πάνω σε έναν αντιεμπορικό άξονα, αφού ποτέ δεν αποδέχθηκε προβολή από κανένα ΜΜΕ. Παράλληλα, δεν πούλησε ποτέ κάποιο από τα CD, αλλά τα διένεμε δωρεάν, πιστεύοντας σε μια κοινωνία χωρίς χρηματικά ανταλλάγματα. Το συγκρότημα διαλύθηκε τον Μάρτιο του 2011, με μία ανακοίνωση που εξηγούσε τους λόγους του τέλους του συγκροτήματος.


Τα μέλη της μπάντας ήταν οι:
Βλάσης (κιθάρα και ακορντεόν),
Κώστας (φωνή και κιθάρα),
Μανώλης (τύμπανα),
Παναγιώτης (βιολί),
Χάρης (μπάσο).

Το συγκρότημα, όλα τα χρόνια δράσης του, συμμετείχε σε πολλές συναυλίες, κυρίως σε αυτόνομους χώρους και καταλήψεις, όπως η Υφανέτ, αλλά και σε αρκετά πανεπιστήμια, χωρίς ποτέ να έχει εισιτήριο, για καθαρά ιδεολογικούς λόγους. Μέσα από την μουσική του, προσπάθησε να στείλει μηνύματα αλληλεγγύης και ειρήνης στον κόσμο και να δείξει τον δρόμο σε μια πιο ανθρώπινη κοινωνία, χωρίς ρατσισμό και διακρίσεις. Χαρακτηριστικό είναι και το λεξικό όρων το οποίο έχει γράψει, με έντονο ανθρωπιστικό αλλά και επαναστατικό χαρακτήρα.

Φωνές από άχυρο
Να γαληνεύεις
Το τραγούδι της Μαρίας Νεφέλης
Το τραγούδι των κανονιών
Θεραπευτική αγωγή
Οι κούφιοι άνθρωποι
Με λες επίθεση
Μόνο σε σένα



Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2018

Good Whiskey Blues 01

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2018

Spirit - Twelve Dreams Of Dr. Sardonicus

Twelve Dreams of Dr. Sardonicus is the fourth album by the American psychedelic rock group Spirit. It was produced by David Briggs, who is best known for his work with Neil Young. The original LP was released in 1970 by Epic. The band's lowest charting album to that point, it peaked at #63 on the Billboard 200 in February 1971, spending only fourteen weeks on the chart. However, it sold well as a catalog item and became the band's only album to ultimately attain a RIAA gold certification in the U.S., achieving that status in 1976.[3]On the Canadian RPM Magazine Top 100 charts, the album reached #49 and was in the top 100 for 10 weeks.[4]

"Nature's Way" became one of Spirit's signature songs, but was not a big hit at the time, peaking at #111 on the Billboard pop charts in 1971. To capitalize on the album's enduring appeal, "Mr. Skin" (the B-side of "Nature's Way") was released as an A-side in 1973 and also charted, peaking at #92.

The album was re-issued on CD in 1996 by Sony in remastered form, with bonus tracks.

Track listing

All songs written by Randy California except noted:
Side one
1. "Prelude – Nothin' to Hide" 3:41
2. "Nature's Way" 2:30
3. "Animal Zoo" Ferguson 3:20
4. "Love Has Found a Way" California, Locke 2:42
5. "Why Can't I Be Free?" 1:03
6. "Mr. Skin" Ferguson 3:50

Side two
7. "Space Child" Locke 3:26
8. "When I Touch You" Ferguson 5:35
9. "Street Worm" Ferguson 3:40
10. "Life Has Just Begun" 3:22
11. "Morning Will Come" 2:58
12. "Soldier" 2:43
Total length: 38:58



Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2018

VA - Dark Country - 2012


01. Blues Saraceno - Evil Ways (Justice Mix)
02. Robin Loxley & Jay Hawke - Crop Won't Ever Come
03. Blues Saraceno - Judgement Day
04. Blues Saraceno - Run On
05. Tombstone Three - Symmetry of the Cemetery
06. Nick Nolan - Hang 'Em High
07. Nik Ammar - Guilty Man
08. Robin Loxley - Rain Down
09. Nick Nolan - Gunnin' for You
10. Nik Ammar - Diggin' My Own Grave
11. Robin Loxley - The Fear
12. Tombstone Three - Blackest Hour
13. Nik Ammar - The Burnin'
14. Robin Loxley & Jay Hawke - God Will Cut You Down



Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2018

Quidam - Alone Together (2007)

Quidam is a Polish Progressive rock band, evolving from the hard rock/blues trio Deep River, a band formed by Maciek Meller, Radek Scholl and Rafał Jermakow.[1] When Zbyszek Florek and Ewa Smarzyńska joined the band, the original Quidam line up was complete. In this line-up the debut album Quidam was recorded between September 1995 and March 1996.[2] The album was produced with guest appearances of three Collage members: Wojtek Szadkowski, Mirek Gil and Krzysiek Palczewski

Influenced by MARILLION and CAMEL, this band elegantly blends harmonies, refined arrangements and diversity of orchestrations (keyboards, cello, flute, oboe, strings).

The neo prog style guitar playing is interlaced with haunting flute, cello that evokes depth, female vocals and keyboards that give an orchestral fullness to the music. Their style is a melodic, text-based (female vocals) symphonic rock. The rhythms intensify, the symphonic keyboard textures thicken and the electric guitar plays long melancholic notes. QUIDAM is certainly the main and most appreciated act to have emerged from this field, with ABRAXAS and COLLAGE.


01 - Different
02 - Kinds Of Solitude At Night
03 - Depicting Colours Of Emotions
04 - They Are There To Remind Us
05 - Of Illusions
06 - We Lost
07 - One Day We Find
08 - We Are Alone Together
09 - But Strong Together



Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018

Fraction - Moon Blood (1971)

"This 1971 release on the Angelus label (Angelus 571) was limited to only 200 copies
so originals are worth a small fortune. Fraction, with vocalist Jim Beach bearing an uncanny vocal
resemblance to Jim Morrision (although he was singing on Sunset Strip long before Morrison took to the stage) were often compared favourably with the Doors, although their quasi-religious message would probably not have found favour with the recently-departed Morrison. Indeed, this rather fine album was once famously described as the album the Doors probably wished they had made! Underpinned by guitarist Don Swanson's superb
Ritchie Blackmorestyle guitar work, this is an album full of beautiful psychedelia, acid and hard rock
at once emblematic of the era but not dated by its association. The five original compositions are all
of the highest quality and the contribution of Beach's Morrison-esque vocals place a stamp of originality on the recording that endures from beginning to end."


01 - Sanc-Divided
02 - Come Out Of Her
03 - Eye Of The Hurricane
04 - Sons Come To Birth
05 - This Bird
06 - Sky High



Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2018

The Sisters of Mercy - Floodland (1987)

The Sisters of Mercy are an English rock band, formed in 1980 in Leeds.[4] After achieving early underground fame there, the band had their commercial breakthrough in the mid-1980s and sustained it until the early 1990s, when they stopped releasing new recorded output in protest against their record company WEA. Currently, the band is a touring outfit only.

The group has released three original studio albums, the last of which was released in 1990. Each album was recorded by a different line-up; singer-songwriter Andrew Eldritch and the drum machine called Doktor Avalanche are the only points of continuity throughout. Eldritch and Avalanche were also involved in the Sisterhood, a side-project connected with Eldritch's dispute with former members.

The group ceased recording activity in 1993, when they went on strike against Time Warner, which they accused of incompetence and withholding royalties. Although Time Warner released them from their contract in 1997, they have not signed to another label, despite showcasing numerous new songs in their live sets.

Since 1985, and the departure of the other original members, the Sisters of Mercy has become uniquely Eldritch's artistic vehicle. Former members of the group established the bands Ghost Dance and the Mission.

Track listing

All tracks written by Andrew Eldritch.
Side one
1. "Dominion/Mother Russia" 7:00
2. "Flood I" 6:22
3. "Lucretia My Reflection" 4:57
4. "1959" 4:09
Total length: 22:30

Side two
1. "This Corrosion" 9:16
2. "Flood II" 6:19
3. "Driven Like the Snow" 4:39
4. "Never Land (a fragment)" 2:46
Total length: 22:57



Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018

Simo - Let Love Show The Way (2016)

The first album ever recorded at Macon, Ga.’s Big House—the communal home of the Allman Brothers Band during their late ‘60s/early ‘70s heyday—Let Love Show the Way finds SIMO not just reveling in the hallowed space’s unique mojo and history, but taking it to a fresh and inspired place. As a musical unit, Simo, his longtime drummer Adam Abrashoff and bassist Elad Shapiro have an undeniable chemistry, taken to even greater heights with JD playing Duane Allman’s 1957 gold-top Les Paul for every track on the record. This is the same six-string heard on the first two Allman Brothers LPs, the same storied guitar that delivered the unforgettable riff on Derek & the Dominoes’ “Layla.” JD is now part of an elite group of artists—including Derek Trucks, Warren Haynes and Wilco’s Nels Cline—who share the rare honor of having wielded this talismanic instrument. “There’s definitely a magical element to the recording,” Simo says of Let Love Show the Way. “The vibe of the Big House, using Duane’s guitar, plus all the touring we’d done leading up to it, all the refinement of the material on the road—it was a perfect storm.”
TracklistHide Credits

A1 Stranger's Blues
Written-By – Elmore James, Marshall E. Sehorn
A2 Two Timin' Woman
A3 Can't Say Her Name
A4 I Lied
A5 Please
A6 Long May You Sail
B1 I'll Always Be Around
B2 Becky's Last Occupation
B3 I'd Rather Die in Vain
B4 Today I'm Here



Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018

Βαγγέλης Παπάζογλου-συλλογή (collection)

Ο Βαγγέλης Παπάζογλου, γνωστός και ως Αγγούρης (Ντουρμπαλί Σμύρνης, 1896 - Κοκκινιά, 27 Ιουνίου 1943) ήταν Έλληναςδιακεκριμένος λαϊκός μουσικός και τραγουδοποιός, από τους κορυφαίους προπολεμικούς ρεμπέτες.


Γεννήθηκε το 1896 στο Ντουρμπαλί, ένα μικρό χωριό λίγο πιο έξω από την Σμύρνη. Πήγε μόνο μέχρι την τρίτη δημοτικού στο ελληνικό σχολείο, αφού ακολουθούσε στη δουλειά τον πατέρα του, που ήταν σιδηροδρομικός και αναγκαζόταν να μετακινείται στις περιοχές της Σμύρνης.

Υπήρξε αυτοδίδακτος μουσικός. Από παιδάκι έπαιζε μαντολίνο και αργότερα έμαθε κιθάρα, βιολί και μπάντζο. Συμμετείχε στην περίφημη Εστουδιαντίνα «Τα Πολιτάκια» ως δεύτερο μαντολίνο (με πρώτο τον Σπύρο Περιστέρη και τον Παναγιώτη Τούντα). Εκεί γνωρίστηκε με τους άλλους μεγάλους Σμυρνιούς μουσικούς Σπύρο Περιστέρη, Παναγιώτη Τούντα, τους Ογδοντάκηδες, το Δημήτρη Σέμση ή Σαλονικιό που γύρω στο 1920 ήταν στη Σμύρνη παίζοντας βιολί κ.ά. Αν και αυτοδίδακτος, κατόρθωσε με τη βοήθεια του μαέστρου Σπύρου Περιστέρη να μάθει τη μουσική σημειογραφία. Έτσι πάρα πολλές παρτιτούρες των τραγουδιών του διασώθηκαν μέχρι σήμερα.

Με την απελευθέρωση της Σμύρνης το 1919, κατατάσσεται ως εθελοντής στον Ελληνικό Στρατό που βρέθηκε στην Ιωνία, συμμετέχει στη Μικρασιατική εκστρατεία, αφού κατάφερε προηγουμένος το 1913, να αποφύγει τον τουρκικό στρατό, χρησιμοποιώντας τα έγγραφα ενός πρώτου ξαδέρφου του που είχε πεθάνει πολύ νέος. Μετά την καταστροφή της Σμύρνης, έρχεται ως πρόσφυγας στην Ελλάδα και εγκαθίσταται στην Κοκκινιά του Πειραιά.

Στην Ελλάδα έπιασε κατευθείαν δουλειά ως μουσικός. Το πρώτο μαγαζί στο οποίο δούλεψε επίσημα ήταν αυτό του «Θεοφράστου» στις Τζιτζιφιές, το 1923. Εκεί γνώρισε τη τραγουδίστρια και κόρη του σημαντικού μουσικού δάσκαλου της Σμύρνης Δημήτρη Μαρωνίτη, Αγγελική Μαρωνίτη, με την οποία παντρεύτηκαν το 1927. Στα 1929 η Αγγέλα τυφλώνεται και στα 1936 αποσύρεται οριστικά από τα πάλκα αφού της το απαγορεύει ο Βαγγέλης. Κατοικώντας μαζί πλέον στην Κοκκινιά, δεν αποκτούν παιδιά και έτσι όμως, αποφασίζουν και υιοθετούν τον ανηψιό της Αγγέλας, Γιώργη Παπάζογλου.

Στη δισκογραφία πρωτοεμφανίζεται το 1933 με τρία τραγούδια του: «Αν ήμουν άντρας», «Αργιλέ μου» και «Ο Νικοκλάκιας». Έχει έντονη παρουσία μέχρι το 1937, οπότε έρχεται σε ρήξη με τη Μεταξική λογοκρισία, αρνούμενος δημόσια να λογοκριθούν τα τραγούδια του από «αμόρφωτους ανθρώπους», με αποτέλεσμα την εξαφάνισή του από τη δισκογραφία. Έτσι από το 1937 και μετά, μόνο ένα τραγούδι από τα δεκάδες που είχε, φωνογραφήθηκε στο όνομά του: «Να μη λες το μυστικό σου» με τον Κώστα Ρούκουνα στα τέλη το 1938. Συνεχίζει όμως να παίζει σε κέντρα, γάμους και πανηγύρια ανά την Ελλάδα, αλλά και να γράφει τραγούδια. Πολλά από αυτά τα χάρισε σε άλλους συνθέτες και τραγουδιστές.

Όταν στα 1941 μπήκανε οι Γερμανοί στην Αθήνα, παρ' όλο που υπήρχε προσφορά εργασίας, ο Βαγγέλης Παπάζογλου ήγειρε ηθικό θέμα και μη θέλοντας να παίζει και να χορεύουνε οι «φχαριστημένοι και οι μαυραγορίτες» όπως είπε χαρακτηριστικά, παράτησε την κιθάρα και το τραγούδι και για να μπορέσουν να ζήσουν, έριξε ένα τσουβάλι στον ώμο και έγινε παλιατζής. Τότε προσβλήθηκε από φυματίωση κι έκανε συχνές αιμοπτύσεις και κατόπιν, η Αγγέλα πούλησε σχεδόν τα πάντα από το σπίτι για να έχουν λίγο φαγητό. Ο Βαγγέλης Παπάζογλου, απεβίωσε τελικά από την φυματίωση στις 27 Ιουνίου 1943.

Σήμερα, η οδός στην Κοκκινιά όπου και βρίσκεται η οικία που κατοικούσε, έχει μετανομαστεί από Κίμωνος σε Βαγγέλη Παπάζογλου και επίσης με προσπάθειες της οικογένειας του έχει διατηρηθεί η οικία του.


Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018

John Lennon - Plastic Ono Band (1970)

John Lennon/Plastic Ono Band is the debut solo album by English musician John Lennon. It was released in 1970, after Lennon had issued three experimental albums with Yoko Ono and Live Peace in Toronto 1969, a live performance in Toronto credited to the Plastic Ono Band. The album was recorded simultaneously with Ono's debut avant-garde solo album, Yoko Ono/Plastic Ono Band, at Ascot Sound Studios and Abbey Road Studios using the same musicians and production team and nearly identical cover artwork.

John Lennon/Plastic Ono Band is generally considered one of Lennon's finest solo albums, documenting with honesty and artistic integrity his emotional and mental state at that point in his career. In 1987, Rolling Stone magazine ranked it fourth in its list "The 100 Best Albums of the Last Twenty Years" and in 2012, ranked it number 23 in "The 500 Greatest Albums of All Time

Track listing

All songs written by John Lennon, except where noted.

Side one
"Mother" – 5:34
"Hold On" – 1:52
"I Found Out" – 3:37
"Working Class Hero" – 3:48
"Isolation" – 2:51

Side two
"Remember" – 4:33
"Love" – 3:21
"Well Well Well" – 5:59
"Look at Me" – 2:53
"God" – 4:09
"My Mummy's Dead" – 0:49

2000 reissue bonus tracks
"Power to the People" – 3:22
"Do the Oz" – 3:07 (Lennon/Ono)

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2018

Broselmaschine - Bröselmaschine - [1971]

Quite possibly the pinnacle of Krautfolk, Broselmaschine is certainly tops in the folk subgenre and is recommended to those interested in the lighter side of Krautrock. Broselmaschine combines the highly talented acoustic guitar playing of Peter Bursch (a master of the instrument who has published many instructional books on the subject), romantic vocals, and a mild Eastern influence highlighted by the use of sitar and flute. The album begins with 'Gedanken', a peaceful track with a slight renaissance-era feel, featuring acoustic and electric guitar, flute and romantic lyrics. Next the group performs the Scottish traditional 'Lassie' with multi-tracked vocal harmonies. Next, 'Guitarrenstuck', is a beautiful piece played with folk guitar and a soothing female vocal. 'The Old Man's Song' seems slightly out of place due to its use of wah-wah peddle, but this gives way to some rather ominous sounding Duul-ish acoustic guitar and folk percussion. 'Schmetterling' introduces an Eastern flavor to the album and is most notable for its sitar which reminds me a little bit of mid-period Popol Vuh. Bursch's guitar playing on this track is simply masterful and the track is given an extra boost from some atmospheric mellotron. 'Nossa Bova' stands out as a folk masterpiece with its incredible guitar work, folk percussion, and female vocals. This track has a peaceful quality similar to Paradieswarts Duul, the only difference being the musical ability of Broselmaschine's members. The album was produced by Rolf Ulrich Kaiser and engineered by Dieter Dierks and was first issued on Pilz in 1971.


1. Gedanken 5.06
2. Lassie 5.06
3. Gittarrenstuck 2.03
4. The Old Man's Song 5.26
5. Schmetterling 9.31
6. Nossa Bova 8.06
 Rate This Album Online


Lutz Ringer - Bass, Mellotron
Peter Bursch - Guitar, Vocals, Sitar, Flute
Jenni Schucker - Flute, Vocals
Willi Kissmer - Vocals, Guitar
Mike Hellbach - Congas, Tablas, Mellotron

on comments